Zoals jullie kunnen zien, is het weblog veranderd. We waren het wachten zat en er zijn nogal wat veranderingen gedaan, dus uiteindelijk zijn wij overgestapt naar een andere blog.

 Jullie kunnen onze verhalen van Canada verder lezen op  www.overink.blogspot.com

Ook hier geldt: altijd leuk als er gereageerd wordt !!

Tot ziens op ons ander blogadres!

Wilco, Sabine, Kim en Ilana

Jullie kunnen ons nieuw blog vinden op www.overink.blogspot.com

Mijn zusje Cassie vertelde me dat ik nu eens wat moet schrijven. Bij deze dus. Ik ben Otis en ik heb het hier prima naar mijn zin. Tot voor kort dan…..Een paar dagen geleden ben ik "geholpen". Opeens stond daar de kattenkennel met dat akelige traliedeurtje in de gang. Niet goed dacht ik. Misschien is het voor Cassie dacht ik nog, maar 's-ochtends vroeg was ik het dus die in de bak werd gestopt. Ben gaan janken, ik dacht misschien helpt het, maar niet hoor. Ik werd de auto ingedragen en we gingen rijden. De grote man reed. Hij was lief, probeerde me gerust te stellen, zei dat hij het ook allemaal had meegemaakt…???? Ik begreep het allemaal niet. Erger nog, hij liet me gewoon achter in een vreemd gebouw en bij vreemde mensen. Wat er precies gebeurd is weet ik niet, ze gaven me iets en ik kan me niets herinneren. Toen ik wakker werd, was ik erg slaperig en werd toen weer opgehaald door de grote man. Hij kletste maar raak, zei dat hij hoopte dat het bij mij beter was gegaan dan bij hem, want hij had veel pijn gehad, ik begreep er echt helemaal niets van. Later op de dag begreep ik het wat beter, had moeite met zitten en staan. Cassie wou stoeien maar daar had ik even geen zin in. Maar ik moet zeggen het ging al snel beter met mij en nu heb ik nergens meer last van. Ik kan nu weer lekker vechten met Cassie. We mogen nog steeds niet naar buiten maar ik wil dat wel heel graag. Ik heb echt zin om eens de tuin in te gaan of het grote bos te verkennen. We horen en zien van alles en dat maakt ons nieuwsgierig. Nou, ik weet niet zo veel meer te vertellen…oh, de grote man zegt dat hij nog wat wil schrijven. Dus, mieuw-mieuw (=doei ) allemaal……..

Tja, wat Otis heeft meegemaakt is geen pretje, ik weet er alles van, poor guy…!! Wat is er nog meer te vertellen? Mijn makelaars carriere is nog niet wat ik er van verwacht had. Ik doe mijn best maar het is lastig om een klantenbestand op te bouwen en een regelmatig inkomen te genereren. Concurrentie is enorm. Eerlijk gezegd mag ik denk ik niet eens klagen over het aantal klanten waar ik mee werk maar ze zijn niet erg gemotiveerd, d.w.z. niet klaar om nu te kopen terwijl ik dat wel ben! Wennen dus, maar we houden vol.

Kim en Ilana hebben hun G1 rijbewijs gehaald, theorie examen eigenlijk, maar ze mogen nu dus gewoon autorijden mits we er maar naast zitten. Crazy, eh..?? Ik zie het allemaal nog niet erg zitten kan ik je vertellen. Maar ja, we gaan maar een rustig achteraf weggetje opzoeken waar ze wat praktijk ervaring op kunnen doen. In de herfst krijgen ze rijlessen via school en binnen een jaar kunnen ze dan hun G2 halen (kunnen ze alleen rijden, behalve 's-avonds en op de snelwegen). Afijn, het zal allemaal wel goed komen.

Onze tuin wordt de laatste tijd omgespit door een skunk (stinkdier), op zoek naar larven of weet ik wat. Worden we niet vrolijk van !!! Deze foto is wat wazig, maar deze foto is 'smorgens om half 6 genomen, dus Sabine was zelf ook niet erg scherp . 

Rod, onze buurman trof een dooie skunk aan in zijn waterput die hij open had laten staan, dus hopelijk is het onze onverlaat en hebben we er geen last meer van.

Inmiddels hebben we van de week ook een coyote gespot achter in ons bos terwijl we op de patio zaten te eten. Hij is waarschijnlijk in de markt voor onze nieuwe kippen. De hokken zitten nu goed dicht dus er kan weinig gebeuren. De katten houden we echter voorlopig nog maar even binnen.

Ook hebben we het eerste exemplaar in ons bezit van het boek van Kim en Ilana. Hier op de foto kan je zien hoe trots ze zijn op het resultaat. Mocht je dit boek willen kopen, klik op   Niet zonder mijn zus

Rond 23 augustus gaat web-log.nl veranderen. Het streepje gaat verdwijnen. Als het goed is, kunnen jullie gewoon nog inloggen op het oude adres en anders proberen in te loggen op het nieuwe  www.overink.weblog.nl

Tot de volgende update !

De zomer is hier volop aan de gang. Tropische temperaturen, heerlijk zwemweer, lekker bbq-en op de patio, en dat al meer dan 3 weken.  Kim en Ilana hebben alweer 2 weken vakantie. Hun rapporten hebben we verleden week gekregen en we zijn erg trots op hen. Hun gemiddelde was boven de 80 en zodoende staan ze op de "Honour roll". De uitreiking van deze award is in het volgend schooljaar. Meer nieuws hierover volgt.  Ze genieten van de vrije dagen, af en toe hebben ze een sleepover thuis of bij een vriendin, doen hier en daar een klusje en af en toe volunteerwerk bij LAWS (Lakefield Animal Welfare Society). Komende zaterdagen kunnen ze wat geld verdienen door Sabine te helpen op het resort.

De poesjes groeien goed. Zijn erg ondeugend maar wel lief. Komen gezellig bij of op je schoot liggen en zijn echte kroelkatten. Ze komen nog niet buiten, maar spelen veel op de patio.

De groentetuin gaat goed. Tomaten  kunnen bijna geoogst worden. Komkommers en bonen groeien lekker en vanavond eten we de eerste oogst.

De paprika's en bieten moeten nog wel even.  De aardbeien hebben we  niet kunnen proeven. De chipmunks hebben alles opgegeten. Volgend jaar zoeken we naar een betere oplossing zodat niets erbij kan komen.

Met de nieuwe kippen gaat het ook goed. Ze leggen alle drie, dus 3 eieren per dag. De eieren  zijn nog niet erg groot, maar wel lekker. Konijn Fluffy is helaas niet meer gezien. Waar hij is gebleven, weet niemand.

Vandaag hadden we een jonge wasbeer in onze tuin. Echt een schatje om te zien hoor. Waarschijnlijk is zijn moeder doodgereden, want meestal blijven de jongen tot bijna een jaar bij hun moeder. Afgelopen vrijdag en zaterdagmorgen vond Sabine ook al 3 wasberen in de grote vuilniscontainer op het resort. Ze klimmen er dan in, maar aangezien de container vrij leeg was, konden ze er niet meer uitkomen. Collega van Sabine legt er dan een plank in en zo lopen ze er weer uit.

Hier wat foto's en een filmpje van onze bezoeker.   

Vandaag is het 4 jaar geleden dat we geland zijn in Canada en dat we Permanent Residents werden. We genieten nog steeds van het leven hier. Regelmatig pakken we onze kano's en gaan Stoney Lake op om heerlijk te relaxen en te zwemmen. We leggen dan aan op een klein eilandje en hebben van niemand last. Hier het uitzicht vanaf het eilandje.

Wij wensen iedereen een zonnige zomervakantie toe.

Van onze drie konijnen zijn er nu nog maar twee over.

Afgelopen vrijdagochtend keek Sabine uit het keuken raam en zag daar tot haar verbazing Fluffy lopen, ook de andere twee konijnen huppelden vrolijk rond. Gelukkig konden we ze allemaal weer te pakken krijgen en zaten even later gewoon weer in hun hok, waar ze thuis horen. Maar zaterdagmorgen ging Kim de konijnen voeren en trof het konijnenhok wèèr open aan, zelfs toen Sabine de dag daarvoor de ketting als extra slot erop had gedaan. De konijnen waren nergens te bekennen. Na een half uur had Ilana de twee konijnen; Snowy (moeder) en Candy (dochter) gevonden en hebben we die te pakken gekregen en terug gebracht naar het hok. Maar Fluffy (het vader konijn) was nergens te vinden. De hele dag hebben de meiden gezocht, zelfs de buurman had Fluffy niet gezien. De meiden hebben nog posters opgehangen met een foto van Fluffy erop. Eten en water hadden we voor de deur van het hok gezet, mocht Fluffy nog terugkomen. 

De volgende dag was Fluffy nog nergens te bekennen. De hele dag hebben de meiden weer gezocht maar het was tevergeefs. Zelfs Snowy en Candy huppelden door het hok op zoek naar Fluffy. De derde dag hebben de meiden een soort halsbandje aan de konijnen geknoopt met een touw eraan en de konijnen daarna omstebeurt in het bos gezet in de hoop om Fluffy op te sporen nadat ze een succesvol verhaal op Internet hadden gelezen over zo iets. Maar de konijnen renden alleen maar terug naar hun hok. 

We vrezen nu het ergste, aangezien hij nu 3 dagen weg is zonder eten en water en het zijn hete dagen. Wat er met Fluffy gebeurt is weten we niet… is hij te ver weggelopen en kan hij de weg terug niet meer vinden? Zit ie ergens op ons te wachten? Is hij meegenomen door een ander dier? Ligt hij nu ergens dood in het bos? Allemaal vragen zonder antwoord.

We houden nog steeds hoop, maar komt hij niet terug, we zullen Fluffy nooit vergeten, onze lieve ''fluffball'''.

Fluffy toen hij klein was ^.

 Fluffy hier 2 jaar oud ^^.

We will miss you Fluffy! <3  

Misschien vinden jullie het leuk om eens te horen hoe ik het hier vind. Ik ben een poes en nog maar 4 maanden oud. Sinds een paar weken woon ik bij mensen thuis in en ik heb het hier goed naar mijn zin. Ik geloof dat ze me Cassie noemen maar helemaal zeker weet ik dat nog niet. Het is natuurlijk wel leuk dat mijn broertje hier ook woont, die noemen ze geloof ik Otis.

Er is zoveel te ontdekken in dit huis en er zijn heel veel dingen waar we mee kunnen spelen. Er liggen stoffen beestjes, balletjes en er staat een grote paal waar ik lekker mijn nagels in kan zetten. Otis en ik rennen en stoeien veel. We springen op tafels, stoelen, banken en bedden. Soms vinden de mensen dat niet leuk en beginnen ze hard te roepen. Ik begrijp niet wat ze zeggen. Maar als ik doorga krijg ik een tik op mijn neus, dat doet wel pijn en dan stop ik er maar mee. Maar de mensen zijn wel lief hoor. Ze geven ons eten en drinken en we vinden het ook fijn om bij ze te liggen als we moe zijn. We worden vaak slaperig van al dat spelen. Otis kan soms zomaar gaan liggen en doet dan gelijk zijn ogen dicht. We slapen overal maar soms zoeken we rustige plekjes op, in de rieten mand onder de keukentafel, of achter de wasmand of in de la onder het bed van een van de jonge mensen.

Als het warm is zitten de mensen vaak buiten en dan mogen we daar ook zijn. We kunnen er niet uit want overal zit gaas om heen. Maar hier is het wel heel spannend allemaal hoor. We horen en zien zoveel beesten, ik heb geen idee wat het allemaal is. Er zijn kleine vliegende beestjes die op het gaas gaan zitten en Otis en ik proberen die dan te vangen wat bijna nooit lukt.
  Soms zitten ze te hoog voor ons en dan klimmen we in het gaas. Dat vinden de mensen niet goed en dan halen ze ons er vanaf. Vaak horen we ook geruis tussen de planten en bomen en proberen dan te zien wat het is. Soms zijn het zwarte beestjes met grote staarten en andere keren zijn het kleinere bruine dieren. We zien ook veel vliegende beesten die vaak fluiten en in het bos lopen soms ook hele grote beesten rond die wel 1000 keer zo groot zijn als mij. Ik ben wel benieuwd wat er daar buiten nog meer is maar van de mensen mag ik nog niet buiten het gaas. Misschien als ik straks wat groter ben gegroeid.

Nou, veel meer heb ik niet te vertellen. Ik ben ook best wel een beetje moe dus ik denk dat ik maar weer even ga slapen. Ik zal Otis vragen om over een paar maanden wat te schrijven, misschien hebben we dan wel weer van alles meegemaakt.

Miauw Miauw (=Doei)

 
Cassie.

Gisteren is het boek van Kim en Ilana "Niet zonder mijn zus"  uitgegeven. Wil je meer weten over dit boek, dat kan via www.boekscout-yo.nl/boekwinkel.asp 

Verder nog nieuws? Nou, we genieten van de zomerse temperaturen.  We zitten weer elke avond buiten op onze patio te eten. We hebben van de week een frisse duik in Stoney Lake genomen bij het strandje Quarry Beach. Degene die hier zijn geweest, weten waar we over praten. 

De groentetuin groeit goed. De aardbeien groeien lekker, moeten alleen nog rood kleuren. We hopen wel dat er genoeg aan blijven zitten, want er zijn meer kapers op de kust. de chipmunks vinden ze ook erg lekker. Dus we hebben gaas eromheengezet en hopen dat ze er niet meer aankomen.  De bonen, bieten, tomaten, paprika's en komkommers groeien goed. Duurt nog even voordat we kunnen gaan oogsten, maar we hebben de tijd.

Tot de volgende keer.

Wat kan een week soms gek verlopen. Afgelopen zondagmiddag zijn we weer voor het eerst dit jaar er op uit gegaan met onze kano's. Dit keer hebben we op de Indian River in Warsaw gevaren. We hebben de eerste waterslang alweer gezien. Maandagmorgen om 6.45 am bracht Wilco de meiden naar school, want die gingen de hele dag naar Canada Wonderland (groot pretpark) met de schoolband. Het was een mooie zomerdag met 25 graden en de meiden hebben wederom genoten. Die dag kregen we ook een mailtje van mede-emigranten dat ze gearriveerd waren in Canada en of ze 's-avonds langs konden komen voor een bakkie enzo. Natuurlijk waren ze (Patrick, Martine, Amy, Michelle en Rebecca) van harte welkom. Uiteindelijk werd het niet maandagavond maar dinsdagmiddag. We hebben ze uitgenodigd voor het eten en zo zaten we met 9 man aan tafel. Op woensdag heeft Wilco hen Peterborough en omstreken laten zien en 's-middags zouden wij gaan zwemmen daar het buiten boven de 30 graden was. Helaas kregen we een grote onweersbui om 3 uur 's-middags met als gevolg dat de stroom uitviel. Al snel hoorden we dat het wel tot 's-avonds 11 uur kon gaan duren en aangezien onze sump pump nog steeds water pompt, moest er een generator gehaald worden. Dus Wilco een generator gekocht en aangesloten op onze sump pump. We hebben daarna een diner in elkaar geflanst en zaten uiteindelijk om 8 uur te dineren met kaarslicht. Erg gezellig en nog lekker ook. 's-Nachts is Wilco er nog een paar keer uitgegaan om de brandstof voor de generator bij te vullen. Donderdagmorgen zijn Patrick en Martine met hun kinderen weer verder getrokken. Gelukkig was er donderdagmiddag om 4 uur weer stroom. Totaal zaten er 150.000 mensen zonder stroom in dit deel van Ontario, waarvan 20.000 in onze regio. Voor sommige inwoners is het nog steeds wachten op stroom, waarschijnlijk pas op zondag. Dus we zijn erg blij dat wij daar niet bijhoren. Vrijdag verliep vrij rustig. Morgen (zaterdag 11 juni) is het 18 jaar geleden dat we in het huwelijksbootje zijn gestapt. We gaan morgen lekker uiteten met zijn viertjes om ons jubileum te vieren.

Deze week kregen we ook te horen dat Kim en Ilana de literacytest hebben gehaald. We zijn heel trots op ze, met hun resp. 82% en 83%. Je moet deze test met minstens 75% halen want zonder krijg je geen high school diploma in grade 12.

Volgende week komt het boek uit van Kim en Ilana. Het boek "Niet zonder mijn zus"  hebben zij geschreven toen ze 12 jaar waren. Verleden jaar hebben ze een uitgeverij gezocht en na vele emails heen en weer is het volgende week eindelijk zover. Gisteren hebben wij een proefexemplaar gezien en zijn erg enthousiast over het resultaat. Meer hierover in ons volgende bericht.

Zonnige groeten uit Lakefield.

  Onze 3 kippen zijn dood. Gisteren heeft een vos onze kippen vermoord. Ilana ging gisteren de konijnen en kippen voeren om half 6 'smiddags en toen zag ze een vos wegrennen. Helaas zag ze toen ook 2 kippen dood op het grasveld liggen. Snel ons geroepen, maar helaas de vos was weg met 1 kip en de rest was dood. Het is een erg triest gezicht als je overal veren en je kippen ziet liggen. De konijnen waren gelukkig ongedeerd.  De vos (of vossen) heeft dus gewoon het hek open gekregen op de één of andere manier. We gaan dus nu slotjes op het hekwerk zetten, zodat dit in de toekomst niet meer kan gebeuren.   Aan onze konijnen konden we zien dat ze geschrokken waren, zaten helemaal weggedoken onder het hok en hadden weinig gegeten heel de avond/nacht. We hopen dat we dit niet meer mee hoeven te maken. We nemen wel weer nieuwe kippen, want we vinden het erg leuk om kippen te hebben en de eieren smaken ook veel beter dan uit de winkel.

Verder gaat alles goed hier. Kim en Ilana hebben hun rapport gehad van het 2e semester en ze staan voor de 4 vakken gemiddeld 8,5/8,6. Dus het gaat heel goed. De Chicago trip hebben ze ook weer achter de rug en hebben genoten van de stad.  Het autorijden gaat nog niet erg snel. Ze hebben 2 lessen gehad van Wilco. Voor het leren van de theorie nemen ze hun tijd. (  vinden wij niet erg   ).

Sabine heeft een paar weken vrij gehad omdat het niet erg druk was in het resort. Ze heeft die tijd nuttig besteed door alle binnendeuren te verven in ons huis. Alles ziet er tip-top uit. Ook hebben we de afvoer van de sumppump verbetert, zodat het water nu wegloopt naar de ditch aan de voorkant. Ook deze klussen kunnen we van de kluslijst afschrappen.

De kolibri's zijn weer terug, ook al is het weer niet erg mooi. Verleden week was het redelijk mooi, rond de 20 graden met een uitschieter van 25 op vrijdag. Deze week is het weer vrij koel rond de 12 graden, maar er komt verandering in  aan het eind van de week. Dan gaat de temperatuur weer omhoog naar 21 graden.

In het weekend gaan we onze groentetuin inrichten. We gaan weer bonen, tomaten en bieten poten. Paprika's komen er ook weer in, want die deden het verleden jaar ook erg goed. De aardbeienplanten hebben we nog staan van verleden jaar, dus we hopen dat de opbrengst dit jaar beter wordt.

Nog een fijne week en tot de volgende keer.

  Onze 3 kippen zijn dood. Gisteren heeft een vos onze kippen vermoord. Ilana ging gisteren de konijnen en kippen voeren om half 6 'smiddags en toen zag ze een vos wegrennen. Helaas zag ze toen ook 2 kippen dood op het grasveld liggen. Snel ons geroepen, maar helaas de vos was weg met 1 kip en de rest was dood. Het is een erg triest gezicht als je overal veren en je kippen ziet liggen. De konijnen waren gelukkig ongedeerd.  De vos (of vossen) heeft dus gewoon het hek open gekregen op de één of andere manier. We gaan dus nu slotjes op het hekwerk zetten, zodat dit in de toekomst niet meer kan gebeuren.   Aan onze konijnen konden we zien dat ze geschrokken waren, zaten helemaal weggedoken onder het hok en hadden weinig gegeten heel de avond/nacht. We hopen dat we dit niet meer mee hoeven te maken. We nemen wel weer nieuwe kippen, want we vinden het erg leuk om kippen te hebben en de eieren smaken ook veel beter dan uit de winkel.

Verder gaat alles goed hier. Kim en Ilana hebben hun rapport gehad van het 2e semester en ze staan voor de 4 vakken gemiddeld 8,5/8,6. Dus het gaat heel goed. De Chicago trip hebben ze ook weer achter de rug en hebben genoten van de stad.  Het autorijden gaat nog niet erg snel. Ze hebben 2 lessen gehad van Wilco. Voor het leren van de theorie nemen ze hun tijd. (  vinden wij niet erg   ).

Sabine heeft een paar weken vrij gehad omdat het niet erg druk was in het resort. Ze heeft die tijd nuttig besteed door alle binnendeuren te verven in ons huis. Alles ziet er tip-top uit. Ook hebben we de afvoer van de sumppump verbetert, zodat het water nu wegloopt naar de ditch aan de voorkant. Ook deze klussen kunnen we van de kluslijst afschrappen.

De kolibri's zijn weer terug, ook al is het weer niet erg mooi. Verleden week was het redelijk mooi, rond de 20 graden met een uitschieter van 25 op vrijdag. Deze week is het weer vrij koel rond de 12 graden, maar er komt verandering in  aan het eind van de week. Dan gaat de temperatuur weer omhoog naar 21 graden.

In het weekend gaan we onze groentetuin inrichten. We gaan weer bonen, tomaten en bieten poten. Paprika's komen er ook weer in, want die deden het verleden jaar ook erg goed. De aardbeienplanten hebben we nog staan van verleden jaar, dus we hopen dat de opbrengst dit jaar beter wordt.

Nog een fijne week en tot de volgende keer.